1پژوهش حاضر باهدف تدوین و اعتباریابی بسته آموزشی درس دین و زندگی پایه دهم مبتنی بر تئوری انتخاب انجام شد. روش پژوهش برای مرحله طراحی و تدوین بسته آموزشی، روش توصیفی – تحلیلی با رویکرد سنتزپژوهی آمیخته بود. مضامین اصلی بسته آموزشی و زمان موردنیاز برای آموزش برگرفته از منابع کتبی همچون الگوی مدارس گیلانت گرمار و مقالات و طرح های پژوهشی داخلی و خارجی بود. برای روایی یابی بسته، ضمن استفاده از روش روایی صوری، از روش روایی محتوایی به شیوه کیفی و کمی با پانل خبرگان 14 نفری  استفاده شد. 14 نفر از متخصصان به عنوان جامعه آماری در نظر گرفته شد که 10 نفر در حوزه روان شناسی و دو نفر در حوزه برنامه ریزی درسی و دو نفر هم در حوزه تعلیم وتربیت بودند و از دو ضریب نسبی روایی محتوا و شاخص روایی محتوا استفاده شد. حداقل و حداکثر میزان ضریب نسبی روایی محتوا برای هر آیتم بسته .71/0 و 1 محاسبه شد و میزان شاخص روایی محتوا در عمده جلسات به سمت عدد (85/0)برای تمامی هدف ها در پروتکل آموزشی به دست آمد. نتایج نشان داد بسته آموزشی درس دین و زندگی مبتنی بر تئوری انتخاب برای دانش آموزان پایه دهم از روایی صوری و محتوایی مناسبی بهره مند است و روایی لازم را برای کاربردهای آموزشی و استفاده پژوهشی دارد.

با گسترش فناوری اطلاعات و نفوذ وسایل ارتباط از راه دور در بافت جامعه، ابزار و روش های آموزش نیز دچار تحول شدند. تحول این ابزارها و روش ها در جهتی است که هر فرد، در هر مکان و در بازه ی زمانی که خود تعیین می کند، مشغول یادگیری شود. آموزش الکترونیکی با انعطاف پذیری بالای خود قادر است با بهره گیری از روش های نوین آموزشی مبتنی بر فناوری اطلاعات و ارتباطات، این امر را تحقق بخشد. آموزش الکترونیکی به معنای استفاده از ابزار های انتقال اطلاعات به صورت الکترونیکی برای انتقال اطلاعات و دانش است. به کارگیری آموزش الکترونیکی در نظام آموزشی امری اجتناب ناپذیر است. کاربرد این شیوه آموزشی به شرطی که زیرساخت ها و بسترسازی لازم فرآهم گردد، پیامدهای مثبت فراوانی دارد که پیشرفت و توسعه ی علمی و فرهنگی کشور عزیزمان را به ارمغان خواهد آورد. در مقاله حاضر مروری بر مفاهیم، محاسن و معایب آموزش الکترونیکی خواهیم داشت، همچنین به ویژگی های یادگیرندگان برای موفقیت در این شیوه آموزشی اشاره خواهیم کرد و ضرورت لزوم تعیین جایگاهی برای آموزش الکترونیکی در نظام های آموزشی کنونی را تبیین می نماییم.

این مطالعه به هدف بررسی تأثیر فناوری های آموزشی بر کارآفرینی آموزشی می پردازد، با تمرکز بر نحوه تسهیل یادگیری، نوآوری، و توسعه مهارت های کارآفرینانه توسط این فناوری ها. با استفاده از رویکرد تحقیق کیفی، داده ها صرفاً از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته جمع آوری شدند. پانزده شرکت کننده شامل متخصصین، مدرسین، و کارآفرینان در حوزه فناوری های آموزشی از طریق نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند تا تضمین شود که تجارب و دیدگاه های متنوعی نمایندگی شده اند. تحلیل چهار مقوله اصلی را شناسایی کرد: تأثیرات فناوری های آموزشی بر کارآفرینی، چالش های پیش روی کارآفرینان آموزشی، فرصت های نوین در کارآفرینی آموزشی، و نقش زیرساخت های فناوری در توسعه کارآفرینی آموزشی. هر مقوله اصلی شامل مقولات فرعی و مفاهیم متنوعی بود که تأثیر چندوجهی فناوری های آموزشی بر کارآفرینی آموزشی را نمایان می ساخت. فناوری های آموزشی نقش کلیدی در بهبود کارآفرینی آموزشی ایفا می کنند، با فراهم آوردن فرصت های یادگیری جدید، تسهیل دسترسی به منابع، و پرورش مهارت های کارآفرینی ضروری. با وجود مواجهه با چالش هایی نظیر محدودیت های مالی و مقاومت در برابر تغییر، ادغام نوآوری های فناورانه پتانسیل قابل توجهی برای آینده آموزش کارآفرینی ارائه می دهد.

1مدیریت خطر در حوزه ی آموزشی نیازمند شناسایی و برخورد و مواجهه ی صحیح است. درصورتی که هیچ گونه پیش بینی ای راجع به مدیریت ریسک صورت نگیرد، ممکن است مخاطرات آموزشی جبران ناپذیری در فرایند یاددهی-یادگیری ایجاد شود. بر این اساس، مدیریت ریسک در به کارگیری فناوری های آموزشی هدف مطالعه ی حاضر است. مطالعه ی حاضر مطالعه ای مروری و نقلی است که در بازه ی زمانی سال های 2019 تا 2024 و با کلیدواژه­های «مدیریت ریسک»، «فناوری اطلاعات» و «مدیریت آموزشی» طی جست وجو با روش مطالعه ی کتابخانه ای و پایگاه های داده ای شامل؛ Pubmed، Googlescholar، ISC و ISI انجام شده است. در مجموع، 120 مقاله به دست آمد که از میان آن ها 45 مقاله انتخاب و نقد و بررسی مکرر شد. پس از غربالگری نهایی، 16 مقاله بر اساس اهداف مطالعه و معیارهای آن استخراج و بهره برداری شد و نتایج آن تجزیه وتحلیل شد. یافته ها نشان داده است که برای بهره مندی از توانمندی آموزشی آموزش دهندگان و فراگیران به مدریت ریسک در حوزه ی آموزش نیاز داریم. مدیریت ریسک موقعیتی را فراهم می کند که در آن پیچیدگی های فناوری های اطلاعاتی تأمین شود و بتوان با به کارگیری مدیریت دانش و اطلاعات فناوری، ریسک ها را به شیوه ای صحیح و سنجش پذیر مدیریت کرد و لازمه ی پویایی آموزشی را می توان با پیش بینی چالش های مدیریت آموزشی و تخمین شاخصه های مدیریت ریسک رقم زد. بنابراین، اتخاذ تصمیمات خرد و کلان آموزشی با هدف قبول مدیریت ریسک و برنامه ریزی برای ایجاد وضعیت مساعد کننده و تسهیل کننده ی آموزشی با به کارگیری به جا و به هنگام فناوری های آموزشی در انتقال داده های آموزشی در حیطه های آموزشی ضرورتی مسلم است.

زمینه: شناسایی ابعاد اخلاق در فناوری آموزشی می­ تواند در بهبود فضای اخلاقی در حوزه فناوری آموزشی مؤثر باشد. ازاین رو، پژوهش حاضر در جهت شناسایی ابعاد اخلاق در فناوری آموزشی انجام شده است. روش: پژوهش حاضر آمیخته بود. در بخش کیفی، روش تحلیل محتوا به کار رفت. جامعه آماری شامل اسناد و مدارک بالادستی درزمینه ی اخلاق در فناوری آموزشی و 19 نفر از اعضای هیات علمی به شیوه (سرشماری) و 20 نفر از دانشجویان تحصیلات تکمیلی به شیوه (هدفمند) انتخاب شدند. ابزار مصاحبه نیمه ساختارمند بود و برای تجزیه وتحلیل از مقوله بندی و کدگذاری استفاده شد. در بخش کمی جامعه آماری شامل تمامی اعضای هیات علمی و دانشجویان تحصیلات تکمیلی دانشگاه هایی که دارای رشته فنّاوری آموزشی می باشد بود که با روش نمونه گیری خوشه ای 19 نفر از اعضای هیات علمی به شیوه و 92 نفر از دانشجویان تحصیلات تکمیلی انتخاب شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه پژوهشگر ساخته بود. برای تحلیل داده ها، از آزمون T تک گروهی و آزمون فریدمن استفاده شد. یافته­ ها: نتایج نشان می دهد که مؤلفه های اخلاق در فناوری آموزشی را می توان در قالب 5 بعد دسته بندی کرد که هرکدام از آن ها دارای مؤلفه های متعدد است و ازنظر اعضای هیات علمی و دانشجویان تحصیلات تکمیلی در رتبه­ های متفاوتی قرار دارند. نتیجه­ گیری: نتایج حاصل از این تحقیق درمجموع مؤلفه های شناسایی شده در پنج بعد شامل، ابعاد فردی، آموزشی، فرایندی، زمینه­ ای و سازمانی و زیر مؤلفه های آن ها است و ازنظر اعضای هیات­ علمی بعد آموزشی در رتبه اول و بعد فرایندی در رتبه پنجم و ازنظر دانشجویان بعد فردی در رتبه اول و بعد فرایندی در رتبه پنجم قرار دارد.

هدف این پژوهش تاثیراستفاده از فناوری های نوین آموزشی برکیفیت فعالیت های آموزشی دبیران شاغل در مدارس متوسطه دخترانه شهر اصفهان بود. این پژوهش از حیث هدف، کاربردی و از حیث موقعیت، میدانی و بر حسب روش، توصیفی از نوع زمینه یابی است. جامعه ی آماری این پژوهش شامل کلیه ی دبیران شاغل مقطع متوسطه ی دخترانه ی شهر اصفهان به تعداد 1756 نفر است که از بین آنها 252نفردبیر به عنوان نمونه آماری و به شیوه ی نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند.ابزارگردآوری داده ها شامل پرسش نامه ی محقق ساخته در طیف لیکرتی 5 درجه ای شامل 25 سوال برای سنجش استفاده از فناوری های توین آموزشی دبیران با ضریب آلفای کرونباخ 87. استفاده شد و روایی صوری و محتوایی آن با استفاده از نظر متخصصان تایید شد.. ازآمار توصیفی و استنباطی( جدول توزیع فراوانی، شاخص های مرکزی و پراکندگی توزیع، میانگین، انحراف معیار، تحلیل واریانس، آزمون دانکن) به کمک نرم افزار SPSS نسخه 16 برای تجزیه و تحلیل داده ها بهره گرفته شد. نتایج به دست آمده نشان داد که بین استفاده از فناوری های نوین آموزشی و کیفیت فعالیت های آموزشی دبیران از نظر آماری رابطه معنا داری وجود دارد و نیز مشاهده شد که کیفیت آموزشی با بکارگیری نرم افزارهای کاربردی در آموزش با مولفه های کیفیت در سطح بسیار زیاد قرار گرفته است و نشان داد که متغیر بکارگیری از رایانه بیشترین اثر را بر کیفیت آموزشی دبیران دارد و بکارگیری نرم افزارهای کاربردی و اینترنت در رتبه های بعدی قرار دارد.